Laat ik beginnen met de woorden: Ik WAS een enorme probleemeter en HIELD van kaas en nog meer van vlees, vis en het allermeeste van melk en eieren. Een bord vol malse spareribs, rauwe vis of een gekookt eitje op een broodje gezond. Ik at het allemaal. En meestal met veel liefde. (Ik frons nu zelf ook mijn wenkbrauwen terwijl ik dit schrijf) Tot ik 3 maanden geleden abrupt besloot vegan te gaan.

Tussen wal en schip

Ik was al een tijd geprikkeld door de vegan lifestyle, maar helemaal woord bij daad voegen lukte me eigenlijk steeds niet. 3 maanden geleden ontmoette ik de andere Seeds auteurs tijdens een vegan picknick. Iedereen had iets meegenomen, behalve ik. Ik had bedacht (ja, ik wilde me er makkelijk vanaf maken, sorry) om vegan Ben & Jerry’s mee te nemen. Hier had ik immers weinig kooktalent voor nodig.

Ik voel me tijdens de picknick zelfs bijna schuldig tegenover iedereen die wel bakken met heerlijke vegan bites mee heeft genomen. Ik at dingen die ik niet kende, maar waarvan de smaak me telkens opnieuw deed hunkeren naar meer. We spreken over hoe iedereen invulling geeft aan zijn of haar vegan lifestyle. Terwijl ik luister naar de gesprekken baalde ik een beetje van mezelf dat ik nog steeds af en toe de bal liet vallen. Als zij het kunnen, waarom lukt het mij dan steeds niet?

Ik doe het gewoon, why not!

De dag erna werd ik wakker en trok mijn koelkast open. Niks leek echt vegan te zijn op de krop sla en de komkommer na. Ik pakte de komkommer en sneed er een stuk af. Zo, breakfast it is. Die dag had ik 3 zakelijke afspraken en door de afleiding werd mijn hongergevoel redelijk onderdrukt. Ik dronk tijdens elke meet-up 3 kannen water leeg, want water kan. En ik dronk mijn koffie zwart. Ik durfde geen eten te bestellen, want ik wist helemaal niet waar ik op moest letten.

Ik zwalkte naar huis

Uitgehongerd kom ik thuis

en grijp een appel die ik onderweg tegenkom op de fruitschaal. Ik begin nog nét niet te hallucineren.

Hoewel... heel even dacht ik 'Hank Moody' in de hal te zien staan.

Ik trek de koelkast open en duw hem hard weer dicht. Ik smeer een boterham met pindakaas, zonder margarine. Iets mooiers kan ik er niet van maken, want er was echt niks in huis. Enigszins verveeld kruip ik achter mijn laptop, surf wat rond op zoek naar vegan basics en maak een boodschappenlijstje. Wat zeker is, is dat ik morgen om 8 uur voor de deur van supermarkt sta te dringen om al mijn basis rantsoen te vervangen. Daarna zie ik wel weer verder.

De rest van de week gaat verrassend goed. De meeste recepten lukken en ik eet lekkerder dan ooit. Hoewel er tegen het weekend misschien een naderend overschot pindakaas in mijn nieuwe lifestyle dreigt te ontstaan. Je zou denken dat too much pindakaas zou leiden tot een pindakaasstop. Niets is minder waar. Hoe meer ik het eet, hoe meer ik het claim tot basisbehoefte. Kortom: Ik ben pindakaas verslaafd geworden. Als ik op social media of in het nieuws een artikel voorbij zie komen waarin beweerd wordt dat pinda’s wel gezond zijn en pindakaas niet, besluit ik de pagina te boycotten en het artikel niet te lezen.

Enige kortzichtigheid is toegestaan als vegan 😉

Hoe het nu is, 3 maanden later

Ik ontwijk de afdeling vlees in de supermarkt en loop in een soort extase over de groentenafdeling. Voor iemand die 3 maanden geleden nog vond dat fruit aan bomen hoorde en niet in haar buik, is dit best shocking news, nietwaar?

Oh boy, er is nog iets om euforisch over te zijn. Mijn kaasdoek is gearriveerd! (Ik besef me echt hoe ontzettend geitenwollensokken dit klinkt, maar een veganistische badass is nu eenmaal hysterisch blij met alle mogelijke keukendingen.) Hij is van biologisch katoen. OMG zei ik dit echt? Ik zou hem eigenlijk gewoon voor de sier aan de muur willen hangen, ware het niet dat ik vandaag ga proberen om mijn eigen havermelk te maken, maar daarover later meer.

Er is een nieuw tijdperk aangebroken. Wie zei ooit dat ik niet kon koken? Oké buiten het feit dat mijn keukenkastjes er aan de binnenkant uitzien als een slagveld, maken mijn pannen overuren, ligt mijn koelkast vol met nieuw voedsel en draai ik serieus de lekkerste vegan maaltjes in elkaar. Ik experimenteer erop los, raak soms een beetje overmoedig en overweeg met vlagen bijna een carrière switch.

Ik ben trouwens fan van een niet vegan gerecht met blauwe kaas en crème fraiche als hoofdingrediënten. Het blijft maar in mijn hoofd zitten en jawel! Dit weekend ga ik de vegan versie maken. En als dat lukt… deel ik het recept hier met je. En als het niet lukt, hoop ik dat je over 10 minuten bent vergeten dat ik dit heb geschreven.

Hoe ik het deed?

Ik verving dus eerst alle basics. Met basics bedoel ik de dingen die ik vaak en regelmatig eet. De dag dat ik voor het eerst Alpro soya boter op mijn brood smeerde was een momentje hoor. Ook toen ik voor het eerst Soya yoghurt in mijn vruchten smoothie schepte. Ik dacht bij voorbaat eigenlijk al dat ik het toch niet lekker zou vinden. Maar guess what!! Het smaakt helemaal niet heel anders dan koemelk yoghurt en ik voelde mezelf de grootste aansteller on earth.

Nadat ik al mijn basics vervangen had, was ik er wel van overtuigd dat ik het in mijn hoofd groter had gemaakt dan het in werkelijkheid het geval was. Ik hoefde helemaal niet heel anders te gaan leven. Ik kon mijn leefstijl gewoon voortzetten met een paar aanpassingen. Als ik hiermee zoveel positieve impact maak op het leven van dieren en de planeet dan is deze lifestyle change meer dan de moeite waard.

Mijn 5 favoriete vegan basics

  1. Margarine van Alpro voor op brood
  2. Filet american van de Vegetarische Slager
  3. Mayonaise van Remia Mayolijn
  4. Oatly barista havermelk
  5. Biologische pindakaas van de AH

En hoe mijn broodje gezond er tegenwoordig uitziet? Gewoon… vegan, nog steeds kwijlend lekker en zonder GUILT. Schuldgevoel? Eeh nee, want voor mijn lunchgenot is tenminste geen varken vermoord, kip onthoofd en een koe uitgemolken en daarna geslacht. Je zou dus kunnen zeggen dat ik tijdens mijn lunch vandaag 3 levens heb gered.

Damn! That feels good!

Jenneke Wever | vegan to be

Jenneke Wever

Brand Designer | vegan-to-be

Brandboss, creative soul, ondernemer, coffeejunk en dwarsdenker. Als brand designer is ze gespecialiseerd in het ontwikkelen van merkstrategieën en creatieve identiteiten voor independent brands. Voor Seeds duikt ze in de wereld van vegan lifestyle, fashion & design merken en schrijft ze over haar rocky road naar een vegan lifestyle.

// Facts

10 artikelen 0 reacties

// Lees blogs

Deel dit artikel

// Praat Mee

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *