Ik ben niet per se een dierenvriend en ook niet per se niet. Het is eigenlijk zo dat ik in mijn leven, buiten mijn konijn Knabbel (ja ik weet het), niet veel in aanraking ben geweest met dieren. Ja, natuurlijk hou ik van honden. Ik vind katten ook best cute, maar ik ben trouwens akelig bang voor vogeldieren als kippen, kalkoenen en de gewone vogel. Een vegan lifestyle is bij mij dus niet direct geboren met het oog voor het dierenleed. Dacht ik.

De afgelopen tijd ben ik wat vegan influencers op social media gaan volgen. Voornamelijk activisten die ik eerst onbewust een beetje veroordeelde moet ik eerlijk toegeven. Het “wij-gaan-de-wereld-redden-met-onze-community geblabla” droop ervan af.

Wow! Dat was mijn ego talking. Zo, en hoe! Ik zal je uitleggen wat ik me realiseerde.

Verdrietige ogen

Terwijl ik de stories op Instagram bekijk van @vegandavid zie ik een groep activisten staan bij een slaughter house. Nu ik zijn naam toch schrijf, hij is zo de moeite waard om te volgen op Instagram. Het was die dag bloedheet. De dieren waren duidelijk in paniek. Daar hoef je geen hogere wiskunde voor gestudeerd te hebben. Honderden verdrietige ogen keken vanuit vrachtwagens tussen de kleine luchtroosters door wachtend op het einde van hun leven. De activisten deelden flesjes water met de dieren en probeerden de dieren rustig te maken. Een steek van pijn ging door mijn hart.

Ik heb dit nog nooit gezien, ook niet ten tijde van de schandalen, maar ik besloot een “slaughter house” filmpje op te zoeken. Het nederlandse woord krijg ik mijn “strot” niet uit.  Ik zat achter mijn macbook met mijn hand voor mijn mond en heb mezelf gedwongen om het af te kijken. Tranen stroomden over mijn wangen en ik werd misselijk. Niet gewoon misselijk, maar misselijk diep vanbinnen. De pijn die ik voelde ging door merg en been, stak dwars door mijn hart en raakte mijn ziel.

Ik kon er niet naar kijken

Op diezelfde dag kwam er een stuk vlees voorbij op mijn bord. Niet omdat ik er zelf voor had gekozen, maar omdat ik totaal was vergeten de gastvrouw te informeren. Call it a rookie mistake. Ik prikte wat groente rondom het stuk vlees weg en vroeg wie de mijne wilde hebben. De gastvrouw vroeg of ik het niet lekker vond en ik schudde alleen maar nee. Ik bood mijn vlees aan iemand aan en het moment dat hij zijn vork erin prikte liet ik mijn bord los en rende van tafel in een rechte lijn naar het toilet. Iets in me verafschuwde het. Alsof ik al die tijd dat ik vlees at een kannibaal was. Niet dat ik weet hoe het is om een kannibaal te zijn, maar het vlees van een mens, hond of kat voelde ineens niet anders dan het stuk vlees op het bord.

Kort na dit avontuur ontstond dit gesprek

Zij: “Jen, maar vind je vlees eten wel oké wanneer het een kleinschalig, ouderwets boerderijtje is, waar alles met de hand wordt gedaan. Dan voorzie je gewoon zoals het altijd is geweest in je eigen levensonderhoud en hebben de dieren het toch goed…?”

Ik: “Elk dier voelt liefde en heeft gevoel. Elk dier wil in leven blijven. Waarom zorg je wel voor je hond en knuffel je hem elke dag. Leg mij uit wat er anders is aan een koe behalve het feit dat het wat lastig is om hem in een bench in de woonkamer te laten slapen. Je gooit je hond toch ook niet op de BBQ? Waarom wel een varken, paard of een koe. Leg het me uit…”

Haar gezicht vertrok. Ze is gek op haar hond namelijk. Zo had ze er nog nooit naar gekeken was haar antwoord. En precies ook mijn conclusie toen verschillende activisten de waarheid onder mijn neus duwden. Niet om me over te halen, maar wel om me te laten zien hoe diep ik met mijn kop in het zand zat.

Choose again

Begrijp me niet verkeerd. Ik vind dat je moet leven zoals je dat wilt. Of dit nou vegan is of niet. Er is alleen wel iets waar ik een keihard oordeel over heb. Bewust weglopen voor de waarheid. Zet jezelf eens oog in oog met de waarheid en choose again.

Dus, bak voor mij maar een paardenbloem de volgende keer dat ik kom eten.

Joe!

Photocredits: De waanzinnige foto van dit artikel is gemaakt door fotograaf Erica Kuiper.

Jenneke Wever

Jenneke Wever

Merkstrateeg | vegan

Branding expert, creative soul, ondernemer, coffeejunk en dwarsdenker. Als merkstrateeg is ze gespecialiseerd in het ontwikkelen van sterke merken voor kennisondernemers. Voor Seeds duikt ze in de wereld van vegan lifestyle, hotspots & design brands en schrijft ze over haar rocky road naar een vegan lifestyle.

// Facts

13 artikelen 6 reacties

// Lees blogs

Deel dit artikel

// Praat Mee

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *