Ik heb dus Drentse roots. Vroeger, toen ik nog klein was. Ik bedoel dan écht klein he. Beetje zo’n leeftijd dat je nog niet echt dingen uit vrije wil doet zeg maar. 😉 Enfin, toen deed ik wel eens mee aan de boerderijen fietstocht. Ik kan het niet helpen dat ik dit met dichtgeknepen ogen schrijf en dat ik mijn wangen schaamrood voel kleuren.

A confession

Ik moet misschien toch even uitleggen wat dat is, zo’n boerderijen fietstocht. Het is een fietstocht van een kilometer of 40 door het Drentse landschap met tussenstops bij verschillende boerderijen. Tijdens die stops kun je een beetje rondstruinen op de boerderij. Naast het feit dat ik een keer van mijn fiets ben gereden door een ietwat enthousiaste deelnemer, was ik wel altijd gek op de lunchbreaks tijdens deze fietstocht. Na deze crash was ik trouwens het ‘verplichte fietsen’ helemaal zat en liet ik altijd mijn banden leeglopen als het woord fietstocht ook maar klonk in huize Wever, maar dat heeft verder niks met melk te maken.

De kracht van gewoonte

Maar die lunch dus. Met een zak vol zachte bolletjes belegd met kaas en vlees schoof ik op een bankje aan een lange tafel in de schuur bij een boerderij. In mijn beleving waren er honderden mensen tegelijk aan het eten, stonden er tientallen lange tafels en klonken er honderden harde stemmen (met Drents accent) door de schuur. In de schuur stonden ‘meters’ hoge tanks met ijskoude melk en karnemelk en het liefst vulde ik mijn witte plastic ribbel bekertje tot mijn moeder zei dat het wel een keer genoeg was. De geur van de boerderij en de geluiden van de dieren lieten de melk nog beter smaken. Ik vond het heerlijk.

Not your mother, not your milk

Toen ik ouder werd dronk ik nog steeds graag melk. Met plezier liters per week. Als ik dorst had kon ik hunkeren naar heel veel koude koemelk. En melk was immers gezond toch? Krijg je sterke botten van zeiden mijn ouders altijd. Ik dronk natuurlijk ook koffiemelk in mijn koffie en at zuivel eigenlijk alsof mijn leven ervan af hing. Ik dacht dat het volkomen normaal was om dieren te fokken op een boerderij, ze ‘uit te melken’, te mishandelen en daarna te slachten. Eerlijk? Ik had totaal geen idee. Inmiddels weet ik beter.

Ergens kwam ik onlangs de quote “not your mother, not your milk” tegen en die was zo raak. Maar denk er eens over na. Moedermelk is toch bedoeld om kinderen te voeden? Dat werkt als ik me niet vergis zo bij mensen en andere zoogdieren. Het is voeding voor baby’s en babydieren om te groeien. Wie heeft in vredesnaam bedacht dat wij de melk, die bedoeld is om kalfjes groot te brengen, moeten drinken om sterke botten te krijgen? HUH?! Je ‘melkt‘ een vrouw toch ook niet om een lekkere cappuccino te maken? Nee maar zonder gekheid, sta er eens bij stil. Ik blijf me verbazen over de kracht van gewoonte.

Een andere default

Een paar dagen geleden liep ik in de supermarkt. Ik dwaalde over de groentenafdeling en was aan het bedenken waar ik mijn koelkast mee wilde gaan vullen. Terwijl ik een instabiel bouwwerk van ananassen probeer te redden van mijn onhandigheid, hoorde ik een jongensstem achter me zeggen:

“Mam! Zal ik de melk pakken?”

Mijn eerste reactie was een harde zucht en draaiende ogen. Maar ik had ongelijk. Het jongentje praatte verder en zei:

“Waar kan ik hier de rijstmelk vinden denk je?”

Ik grijnsde en liet direct mijn oordeel los. En de ananas ook. Dat laatste had ik trouwens beter niet kunnen doen, want van die toren was niets meer over. #sorryjumbo

Change is coming

Wat mijn ogen laat glimmen is dat ene jongentje van een jaar of 6 die het woord ‘melk’ by default associeert met rijstmelk. That makes me happy. Ik besef me goed dat we niet van de één op de andere dag kunnen veranderen, maar elk beetje is nodig en draagt bij aan een betere wereld van morgen.

En of ik nu liters plantaardige melk per week achterover sla? Ehmmmm, nee! Ik moet bekennen dat ik nog steeds nooit een slok pure plantaardige melk heb gedronken. Maar de melk die ik gebruik, is plantaardig. Altijd en overal. En als je net als ik de eerste keer begint te hyperventileren omdat je bang bent dat je nooit meer een latte macchiato kunt drinken? Daniëlle heeft de oplossing.

Change is coming!

be part of it!

Jenneke Wever | vegan to be

Jenneke Wever

Brand Designer | vegan-to-be

Brand designer, creatieve go getter, coffeejunk en dwarsdenker. Als brand designer is ze gespecialiseerd in het ontwikkelen van merkstrategieën, positioneringen en creatieve identiteiten van duurzame merken. Voor Seeds duikt ze in de wereld van vegan lifestyle, fashion & design merken en schrijft ze over haar rocky road naar een vegan lifestyle.

// Facts

6 artikelen 0 reacties

// Lees blogs

Deel dit artikel

// Praat Mee

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *