Nu ik ruim 6 maanden meeloop in een wereld zonder cruelty denk ik anders, leef ik anders en spreek ik anders. Soms weet ik me nog steeds geen houding te geven en ik weet ook nog steeds niet zo goed wat ik ervan vind om ongevraagd de stempel “VEGAN” te dragen.

Geen activist

Inmiddels ben ik er wel achter dat er géén vegan activist of strijder in me verborgen zit. Ik voel weinig behoefte om mensen te overtuigen van mijn lifestyle of om me te verdedigen. Veganist zijn voelt voor mij eigenlijk meer als intolerant zijn voor aardbeien, maar dan zonder een echte aardbeienintolerantie. Je eet gewoon geen aardbeien meer, omdat je er ziek van wordt en je besteed er verder weinig aandacht aan behalve op de momenten dat het voor jezelf nodig is.

Ik kwam tot deze conclusie toen ik op de valreep dit jaar in contact kwam met iemand die erachter kwam dat ik plantbased leef. Hahahaha terwijl ik dit schrijf moet ik er zelf om grinniken.

Zijn letterlijke woorden waren

Ik heb geen behoefte aan iemand om me heen die alleen maar noten eet

“Zucht” dacht ik, “daar gaan we weer”. Na deze diepzinnige woorden verbrak hij abrupt het contact met me.

Ik bedoel....WOW!

Net als elk jaar heb ik weer een lijst goede voornemens. En ja, natuurlijk weet ik ook dat de overgang naar een nieuw jaar écht niet anders gaat zijn als de dag van gisteren of vandaag. Toch voelt het als een nieuw begin, een soort harde reset.

Mijn eerste voornemen

Één van mijn voornemens is dat ik me in 2019 maatschappelijk wil gaan ‘ontstempelen’. Nee, wees gerust. Dat ik geen dieren wil gebruiken voor mijn eigen lifestyle blijft onveranderd. Ik maak er alleen een default van zodat ik me minder in een hokje geduwd voel en ik niet het gevoel heb dat ik mezelf steeds moet verdedigen. Ik ga leven vanuit een stille ‘dierenintolerantie’ en niet vanuit een hard en provocerend geluid.

Mijn tweede voornemen

Een ander voornemen is dat ik beter wil leren koken. Het is echt nodig. Ik was altijd al en ben nog steeds een soort rampenplan in de keuken. En als ik zeg een rampenplan, geloof me, dan behoor je tot de zwaarste categorie keukenklunzen. Om wat voorbeelden te noemen: Ik bakte meer dan eens brood af in het plastic, vergat een keer het deksel op de blender te doen waardoor de broccoli aan het plafond zat en ik blijk in staat te zijn om zelfs kant en klaar maaltijden te laten aanbranden.

Mijn derde voornemen

En mijn laatste voornemen is dat ik heel graag meer mensen met dezelfde ‘intolerantie’ wil leren kennen. Gewoon om toffe dingen te doen die mensen met een ‘dierintolerantie’ doen. De niet strijdende, de niet “kijk-ons-nou-eens-super-vegan-zijn” mensen. Gewoon mensen die zonder woorden dezelfde default hebben en verder het leven gewoon leven.

Nog een paar dagen en dan staat er een nieuw jaar voor de deur. Nou ja niet letterlijk natuurlijk, dat zou gek zijn. Niet dat je er iets aan hebt, maar ik ga me volproppen met oliebollen, gewoon omdat het kan. Wist je trouwens dat bijna alle oliebollen gewoon plantaardig zijn? YAAAAAAASSSS!

Ik wil niet in een hokje geduwd worden

Ik vraag me nu hardop af of het slecht is dat ik eigenlijk helemaal niet zo zit te wachten op een ‘100% vegan’ stempel op mijn voorhoofd. Waarom ‘ben’ je iets als je besluit geen dieren meer te gebruiken voor je eigen lifestyle? Ik wil helemaal niks zijn. Ja, gewoon mezelf. Ik wil leven zoals ik dat wil, eten wat ik wil eten en vooral trouw blijven aan mijn eigen normen en waarden, maar moet dat in een hokje?

De wereld moet veranderen

Ik ben er wel van overtuigd dat plantaardig leven een oplossing is voor een groot deel van de dreigende wereldproblemen. En ik besef me ook dat zonder hard geluid te maken, we nooit in de plantbased default komen waar ik zo naar verlang. Een zachte wereld zonder oordeel op een plantbased lifestyle, zonder vragen en zonder diergebruik. Dus ik neem mijn verantwoordelijkheid en ik zal delen zoveel ik kan. En tot die tijd neem ik ‘hem’ dus maar voor lief.

Hij staat niet heel slecht toch? Die stempel?

Jen Verwé

Jen Verwé

Brandboss on a mission

Branding expert, creative soul, ondernemer, coffeejunk en dwarsdenker. Als merkstrateeg is ze gespecialiseerd in het ontwikkelen van sterke merken voor positieve impactmakers, betekenisvolle ondernemers & organisaties. Voor Seeds duikt ze in de wereld van vegan lifestyle, hotspots & design brands en schrijft ze over haar rocky road naar een vegan lifestyle.

// Facts

16 artikelen 12 reacties

// Lees blogs

Deel dit artikel

// Praat Mee

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *