Lauri van Oosterom

lauri van oosterom vegan auteur blogWe nemen een flinke sprong terug in de tijd. Ik was een schattig negenjarig kind en op de basisschool keken we met de klas naar een aflevering van het Schooltv-weekjournaal. In de reportage werden een aantal korte beelden van een slachthuis getoond. Dit was voor mij al genoeg om de link te leggen tussen de knakworstjes die ik zo graag at en de varkens die ik op het televisiescherm zag. Ik ging redelijk overstuur naar huis en vroeg mijn moeder of deze beelden klopten. Zij bevestigde dit, waarop ik zei dat ik dan geen knakworstjes meer wilde eten. Ik zal meteen toegeven dat dit geen hele grote stap was. Mijn moeder was al jaren vegetariër en we aten thuis nauwelijks vlees op wat knakworstjes en saucijzenbroodjes na. Het was voor mij dus geen grote verandering om het vlees voortaan te laten staan.

Mijn reis naar veganisme

Het grootste probleem ontstond al snel, ik was namelijk verre van een kaasliefhebber. En wat krijg je als vegetariër buiten de deur? Inderdaad, de geitenkaassalade! Keer op keer. Ik heb mezelf dus geleerd kaas te eten, maar ik ben nooit echt een liefhebber geworden. Kaasfondue deed me gruwelen en ik was al snel klaar met de vierkazenpizza.

Jarenlang dacht ik dat ik het beste deed voor de dieren, want koeien geven immers toch gewoon melk? En de kippen lijden toch geen pijn als ze eieren leggen? Mijn ogen werden pas geopend toen ik in 2014 meedeed aan de VeganChallenge en extra informatie op internet zocht. Pas toen werd ik me bewust van het enorme dierenleed wat ook aan zuivel, eieren en wol kleeft. In mijn beginperiode als veganist heb ik het echt nog wel lastig gehad. Buitenhuis wilde ik niet te lastig doen en te vervelend zijn. Daarom accepteerde ik de vegetarische optie die mensen al speciaal voor mij hadden gemaakt. Dit ging me echter steeds meer tegenstaan totdat ik het echt niet meer kon. Ik wilde op geen enkele manier meer bijdragen aan dierenleed.

Van keukenkluns naar keukenprinses

Mijn kruiden- en specerijenrepertoire werd flink uitgebreid, vele nieuwe kookboeken werden aangeschaft en mijn kookkwaliteiten werden ernstig op de proef gesteld. Ik kan bevestigen dat mijn eerste baksels en maaltijden niet allemaal even succesvol waren. Als student was ik niet bepaald een wonder in de keuken. Pastasalade, wraps of couscous stond standaard op het menu. Ik heb ook vele smaakloze, kleurloze en mislukte gerechten weggewerkt. Fast forward zijn we ondertussen vele jaren verder en draai ik moeiteloos heerlijke gerechten in elkaar. Tegenwoordig kan ik ook zonder al teveel problemen buiten de deur van een lekkere vegan maaltijd genieten.

Ik houd veel van wandelen en fietsen, bezoek graag musea en ben elke week meerdere keren in de bioscoop te vinden om documentaires te bekijken. Ik woon in een schattig klein appartementje in het centrum van Leiden, waar ik zorg voor mijn planten en probeer mijn boekenkasten niet te laten ontploffen. Ik ben een enorme theeleut, vind het oprecht leuk om schoon te maken en lig graag op de bank met een fijn boek.

Mijn link met Seeds

Hoe ben ik bij Seeds terechtgekomen? Ik ben al jaren als vrijwilliger actief voor ProVeg Nederland, help met de organisatie van VeggieWorld en houd ontzettend van lezen en schrijven. De link naar bloggen voor Seeds was voor mij dus ook snel gelegd en ik ben erg blij dat ik onderdeel mag zijn van dit mooie team. Ik ga schrijven over actuele boeken, leuke activiteiten die je kunt ondernemen en natuurlijk allerlei tips en feitjes. Ik hoop dat ik jou mee kan nemen in mijn enthousiasme voor deze geweldige plant-based lifestyle. Heb jij een leuke suggestie voor mij? Dan kan je me natuurlijk altijd mailen!

Deel deze pagina